يوسف اوغلو نصرت کسمنلي 1945 - نجي ميلادي ايلينده آذربايجاندا قازاخ بؤلگه سينده
کالينين کندينده دونيايا گؤز آچدي نصرت ايلك و اورتا مكتبي بيتيرديكدن سونرا 1966 - نجي
ايللرينده آذربايجان دؤلت اونيوئرسيته سينين ژورناليست فاکولته سينه داخل اولوب و بو
فاکولته ني ايسه اوغورلا باشا سونرا آذربايجان يازيچيلار بير ليگينه داخل اولوب و اوردا ادبي
مصلحت چي اولموشدور و يازديغي اثرلره گوره بو قورقونون آئچيريل ن 7- نجي قورولتاييندا اداره
هيأتي نين عضو و شعر شوراسينين صدري سئچيلميشدير.

نصرت کسمنلي چوخدان ايدي کي بويره ك خسته ليگيندن عذاب چكيردي آنجاق سگگیز ایل
بوندان اونجه تب ريزه گليب و عمله حاضيرليق ايشلرينه باشلاد ي . تأسفله بو بويوك
شاعير 1382 نجي ايلده مهرآيينين 24 ونده تبريزين امام خسته خاناسيندا سون منزيله
کوچدو.
شاعيرين کيريل ديلينده چاپ اولونموش سون کيتابي 1383 سون آييندا عرب اليفباسينا
چئوريلدي آمما بير پارا مسأله لره گ وره کيتابي چاپ ائده بيلمدي ک 1384 کيتاب شهرام بي
گلکار توسط ايله چاپ اولوندو  يالنيز چاپ اولونموش کيتابدا تأسفله شعرلرين يئديسين ( 7) قويماييب لار چاپ
، « 1001 گئجه » ، « چارميخ » ، « ناتورمورت » ، « 20 ايل سونرا »« قايتارين من ه » ، « آللاها شيکاي ت » ،
« کسين کيشيلرين باشين ي »

نصرت، فرزند يوسف كسمنلي (نصرت كسمنلي)، در سال ۱۹۴۶ در بخش «قازاخ» جمهوري آذربايجان به دنيا آمد. او در ۲۰ سالگي، دانشجوي رشته روزنامه نگاري دانشگاه دولتي آذربايجان شد و با سرعت و موفقيت، سه سال بعد، از اين دانشگاه فارغ التحصيل شد. وي، در حالي كه روزنامه نگاري موفق در روزنامه هاي باكو بود، به انجمن نويسندگان و شاعران جمهوري آذربايجان پيوست و علاوه بر سرايش اشعاري كه كم كم با ويژگي هاي ليريك و عاشقانه، او را به مثابه شاعري مردمي و موفق در جامعه معرفي مي كرد، به نقد ادبي روي آورد و به سبب نقدهاي جامع و نيز اشعارش، در هفتمين گردهمايي انجمن نويسندگان و شاعران جمهوري آذربايجان، به عضويت گروه اداره كننده همين انجمن درآمد و رياست شوراي شعر نيز به وي واگذار شد. از وي كه به رغم سن و سال كم، در جمهوري آذربايجان با عنوان پدر عاشقانه هاي آذربايجان (سئوگيلر آتاسي يا سئوگيلر تانريسي) ياد مي كردند، ۱۶ كتاب، چندين فيلم هنري و ۲۱۰ قطعه فيلم مستند كوتاه به يادگار مانده است. همچنين موسيقيدانان جمهوري آذربايجان بر روي بيش از ۵۰۰ قطعه از اشعار وي كه در قالب ترانه سروده شده است، آهنگ ساخته اند. وي علاوه بر فعاليت هايي كه در زمينه هنر و ادبيات داشت، در سمينارها و سمپوزيوم هايي هم كه با موضوع خلاقيت تشكيل مي شد، حضور مي يافت.
وي قطعه شعري دارد كه در وصف شهر تبريز سروده است. در اين شعر، كسمنلي از خدا خواسته است، مرگ او را در اين شهر قرار دهد و عجبا كه چنين نيز شد و نصرت در روزهاي پاياني اولين ماه پاييز سال ۸۲ ، بر اثر نارسايي كليه، در بخش آي.سي.يو بيمارستان امام تبريز درگذشت و اين دومين سفري بود كه وي به تبريز مي آمد.
كسمنلي، نخستين بار در اسفند ماه سال ۸۱ ، همراه همسرش راحله خانم، براي ديدار از تبريز و همچنين استفاده از امكانات گسترده پزشكي در اين شهر، به ايران آمد و در بيمارستان آيت الله مدني بستري شد. در اين دوره اقامت ۱۵ روزه، پزشكان تبريزي، پيوند كليه را براي وي ضروري تشخيص دادند و كسمنلي به ديار خود بازگشت.

حسين خدادادي



يکي ديگر از هنرمندان بزرگ و موثر بر امور فرهنگي کشورمان استاد حسين خدادادي نوازنده و معلم بزرگ کمانچه بودند . استاد خدادادي در زمان کوتاه عمرشان کارهاي بسيار بزرگي انجام دادند . ياد و خاطره اش جاودان باد .
استاد در سال 1341 در شهر تبريز متولد شده و در سال 1352 وارد هنرستان موسيقي مي شود . ساز اولشان ويلن و ساز دومشان پيانو و زير نظر استاد بزرگ زاون يادگارپان به تحصيل موسيقي مي پردازد . با گذشت زمان و پربار شدن علم و شکوفائي استعداد موسيقيايي استاد در سال 1358 تصميم به جايگزيني ساز کمانچه با ويلن مي گيرد . اين تصميم تعجب بسياري از دوستان هنرستاني و ديگر اساتيد را برمي انگيزد . استاد حسين خدادادي با چهره اي زيبا و خندان دوستان را قانع مي سازد ، بعد از اين توضيح استاد ، چند نفر از همکلاسي ها تصميم به تعويض سازهاي غربي با ساز هاي ملي آذريايجان مي گيرد

 میر مهدی اعتماد

---

ميرمهدي اعتماد: ميرمهدي اعتماد ناطقي در سال 1285 شمسي در توفارقان (آذرشهر) از حوالي تبريز چشم به جهان گشود, بعدها به تبريز کوچيد. وي آثاري لطيف, نيرومند و در عين حال انتقادي سرود, از جمله: «گلين بزه‌گي, چرشنبه بازاري و شانلي آذربايجان»

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; mso-bidi-font-size:17.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

 استاد علی فرشباف

---

یکی از چهره های برجسته موسیقی امروز آذربایجان استاد علی فرشباف میباشد .او به سال 1330 خورشیدی و در محله باغمیشه تبریز تولد یافت . موسیقی را از 5 سالگی با نواختن «توتک» (نی لبک) شروع کرد .پس از پایان دوره ابتدائی وارد هنر ستان موسیقی تبریز -که در آن زمان یکی از دو هنرستان موجود در ایران بود -شد .

ملیحه عزیزپور 1979جو گونش ایلینده اهر شهرینده دوغولدو، بوتون تحصیل ایللرینی تبریزده کئچیردی و سونودا پسیکولوژی بؤلومونده لیسانس آلدی. 17 یاشیندان بری شعر یازماغا باشلاییب، یاغمور آدلی بیرینجی شعر توپلوسونو 2002 جی ایلده تبریزده چاپ ائتدیردی و اونون آردینجا دمیر سئوگی، یاساق دویغولار، گؤی گؤزلو تانری و سو پیچیلتی سی آدلی شعر توپلولارینی ایران و خاریجده چاپا یئتیردی. آغ گئجه آدلی حئکایه جیکلر توپلوسو و 14 قلم بزنمیش آی آدلی باشقا قیسا شعرلر توپلوسو دا چاپا حاضیردیرلار.

 ستار گول محمدی 1322جی گونش ایلی قاراداغ ماحالی نین خودآفرین بولگه سینه باغلی اولان شوجئیلی کندینده ایشیق دونیایا گوزآچیب.

اورتا مکتبین ایکینجی ایلینه قدر اهر و تبریزده تحصیل آلیب،سونرا مادی شرایطینین آغیرلیغینا گوره دوغولدوغو یئره قاییدارکن اکینچیلیک ایشلرینه باش قاتیب.

ائل شاعیرینین ایلک اثری « سئچیلمیش اثرلر» 1358جی ایلده تبریزده ایشیق اوزو گوروب...

شاعیرین اثرلرینده گوزه چارپان اساس ایده یالار خلقه و وطنه صداقت،زحمتکشلرین حقوقوندان مدافیعه،وطن پرورلیک،ساده لیک و هرجوراستعمارعلیهینه چیخیش ائتمکدیر.

---

يكي ديگر از هنرمندان مردمي و فراموش نشدني و به ياد ماندني سر زمين هنر پرور آذربايجان استاد عيسي باربد بود . ( استاد عيسي بالا . استاد عيسي خان القابي بودند كه مردم به هنرمند مورد علاقه شان داده بودند )
هنرمندي كه با وجود گذشت سالها از بدرقه با شكوهش و خاكسپاري در خاك سراب توسط مردمان هنر دوست اين منطقه هنوز خاطرات خوب و صداي زيبا و پرطنين و تارنوازي ماهرانه و پر احساس وي زبانزد مردم مي باشد خاطرات شيرين از مراسم هاي عروسي و جشن هايي كه توسط عيسي خان و دوستانش برگزار مي شد كه هر كدام منحصر به خود بودند . استقبال گرم و صميمي مردم از اين هنرمند وارسته نياز به مجالي بزرگ دارد تا از آنها سخن بگوييم كه چطور استاد عيسي خان موسيقي اصيل و پر محتواي مردم را به آنها مي شناساند و سطح بينش هنري مخاطبين را بالا مي برد . ( تاثير گذاري هنري استاد در آن زمان در محافل هنري مردمان آن منطقه هنوز هم مي توان ديد بعلاوه كاست هاي باقيمانده از استاد گواهي مستندي بر مهارت هنري اين هنرمند بزرگ مي باشد . استاد عيسي خان در سال 1295 شمسي در باكو متولد شد پدرش اسماعيل اهل روستاي شيروانجيق سراب مثل ساير هموطنانش براي تامين معاش و رهايي از زنجير ظالمانه جامعه فئودالي آن روز به باكو رفته بود و در آنجا ازدواج مي كند . عيسي خان تنها فرزندشان بوده است . عيسي خان از دوران نوجواني همراه با تحصيل علم به آموزش موسيقي پرداخته و در 15 سالگي به هنرستان كلوپ فيالوتوف وارد شده و پس از گذراندن كامل مراحل تارنوازي به جمع اركسترسي و پنج نفره دكتر ليانسيان مي پيوندد . وي علاوه بر موسيقي به زبانهاي انگليسي و روسي هم تسلط كامل داشت استعداد عيسي خان باعث مي شود در اركستر نقش بر جسته اي ايفاء كند و به عنوان سوليست مطرح گردد . استاد عيسي خان در سال 1315به همراه پدر و تار محبوبش به همراه مهاجرين ايراني از آن سوي ارس رانده شده و در شهر سراب ساكن مي گردد . عيسي خان در شهر سراب بعد از اجراهاي موفق كه به همراه اسدالله قاوالچي اهل روستاي عسگر آباد سراب بود همواره مورد توجه و استقبال مردم قرار مي گيرد . صداي گرم و التحاب ملودي هاي مناسب مخاطبين استاد را واله مي كند . اين استقبال عشق و ذوق استاد را براي فعاليت هنري با مردم بودن را بسيار مي كند . استاد به فعاليت هنري و با مردم بودن را بسيار مي كند . استاد به فعاليت هنري ادامه مي دهد تا اينكه جريان حكومت پيشه وري پيش مي آيد . بعد از فروپاشي اين حكومت كه با كشتارهاي دسته جمعي و غارت جهان جان و مال و ناموس مردم آذربايجان از طرف نوكران شاه بود استاد نيز به جرم فعاليت هاي اجتماعي و هنري اش به شهر ميانه تبعيد مي شود استاد فعاليت خود را همانجا نيز با عشق بيشتري ادامه مي دهد . مردم مهمان نواز ميانه از استاد استقبال بي نظيري مي كنند كه استاد نيز با هنر نمايي اش جواب محبت هاي مردم را مي دهد . بعد از گذشت زمان استاد به سراب باز مي گردد و فعاليت هنري خود را ادامه مي دهد كه با آموزش شاگردان زيادي همراه بود . موسيقي آذربايجان را در كل منطقه رواج داده و هميشه در عروسي ها و شادي هاي مردم حضور داشته بعلاوه برابري شخصيت فردي و هنري استاد عيسي خان باعث محبوبيت بالايي در بين مردم بوده و هست و خواهد شد ( در قسنت حاشيه به اين موضوع خواهيم پرداخت )

ياسلي ساوالان شاعیري

 

عباس اسلامي متخلص به " عباس بارز " در پاييز  سال 1339 ه ق( 1300 شمسي ) در پنج كيلومتري شهرستان اهر و در روستاي "آي پيرزن " ديده بر جهان گشود . پدرش عالمي از منطقه قره داغ شيخ الاسلام ميرزا جعفر بود . بارز دوران تحصيل را پيش پدر و در مكتب خانه ديني ، حوزوي و ملي ادامه تحصيل داده است . تخلص "بارز" قبلن " مهجور " بود كه بعدن با همين بارز ادامه اشعارش را مينويسد . زيرا نام "بارز" براي همچه مردي ، مهين و زيبا مينمايد . بارز در دوران نوجواني ( چهارده سالگي ) عاشق ميشود و مفتون و دلگشته گشته و روي به شعر و شاعري مي آورد . عشق بارز را كه عبارت از دختر عمويش بود اجل از دستش مي ربايد  . بعد ها عباس ازدواج ميكند كه حاصل آن سه دختر و شش پسر ميباشند . بارز كارمند اداره مالاريا ي اهر بوده كه بعدن به استخدام اداره آموزش و پرورش در آمده و در سال 1370 بازنشسته میشود .

اولين كتاب منتشره از عباس بارز بنام " گلهاي رنگارنگ " كه به زبان تركي و فارسي نگاشته شده و از طرف كتابخانه فردوسي تبريز منتشر شده است .

"ائل داغينا سلام"در سال 1346 كتاب ديگري از استاد بارز ميباشد كه توسط موسسه مطبوعاتي يزداني چاپ و منتشر شده است . اين كتاب در سال 1333 نوشته شده بود كه روايت است استاد " شهريار " گفته است كه اگر اين كتاب قبل از "حيدر بابايه سلام " من نوشته شده و چاپ شده بود من حيدر بابا را نمينوشتم

كتاب "ياسلي ساوالان"در سال 1379 توسط انتشاراتي دانيال منتشر شده است .